|
23-4-2006 Αγαπητέ Στέργιε, Διάβασα το μήνυμά σου με ενδιαφέρον, αλλά με όση αντοχή επιτρέπει η κούραση της σημερινής ημέρας. Παρακαλώ να δείξεις κατανόηση στο γεγονός ότι διατελώ εν αδεία και στο ότι οι άγιες ετούτες ημέρες είθισται να αφιερώνονται στα θρησκευτικά μας καθήκοντα και στην οικογένειά μας. Επιφυλάσσομαι, επομένως, να απαντήσω μελλοντικά, και εφόσον τα διαβάσω με τη δέουσα προσοχή, σε ορισμένα από τα σημεία που θίγεις, επικαλούμενη, ωστόσο, για τα υπόλοιπα και το αναφαίρετο δικαίωμα της σιωπής (στο χώρο της κοινότητας) για δύο κυρίως λόγους: πρώτον διότι ο θεσμικός μου ρόλος, τον οποίον σέβεσαι, και ο τρόπος με τον οποίον τον ερμηνεύω και δέχτηκα εν τιμή να υπηρετήσω, υπαγορεύουν τα πλαίσια και την τακτική με την οποία ενεργώ και τους τελικούς αποδέκτες των γραπτών κοινοποιήσεών μου και, δεύτερον, διότι οι στόχοι και το περιεχόμενο αυτής της κοινότητας έχουν με σαφήνεια, πιστεύω, οριστεί για να υπηρετήσουν συγκεκριμένες πτυχές αυτού του θεσμικού ρόλου τις οποίες, ως δημιουργός της κοινότητας, επικαλούμαι το δικαίωμα να καθορίζω και να υπενθυμίζω. Με συναδελφικούς χαιρετισμούς και προσωπική εκτίμηση, Ξ.Π. |